વાંચો…એક શહિદ જવાનની માતાની વેદના…શું કહે છે દેશવાસીઓને…

એક બહાદુર શહીદ જવાનની માતાની વાત કરી રહ્યો છું. મારા દીકરાએ દેશ માટે પોતાનો જીવ આપી દીધો. એક માતા તરીકે મને દુખ થયું પરંતુ એક જવાનની માતા તરીકે મને આવા બહાદુર પુત્રને જન્મ આપવા બદલ ગર્વની લાગણી છે. સૈન્યમાં જોડાયા પછી, તેણે  દેશ માટે લડવાનું અને પરાક્રમી મૃત્યુ પામવાનું વિચાર્યું હતું.  બાળપણથી જ તેને દેશ માટે લડવાનું ઝનૂન હતું અને તે પરાક્રમી મૃત્યુ પામવા માંગતો હતો. તેઓ હંમેશા કહેતા હતા, “મા, દેશ માટે શહીદ થવામાં એક ગરિમા છે અને જો હું આવી રીતે મરી જઈશ તો મારા જેટલો ભાગ્યશાળી બીજું કોઈ નહીં હોય!”

તે દિવસે હું સતત ભારત-પાકિસ્તાન બોર્ડર પર હુમલાના સમાચાર સાંભળતી હતી. અને અચાનક સમાચાર આવ્યા કે પાંચ જવાન શહીદ થયા છે, હું મારા જીવ માટે ડરી ગઇ… સારું આ પહેલી વાર નથી બન્યું. જ્યારે પણ આપણે દેશ માટે જવાનોની શહાદતના સમાચાર સાંભળ્યા ત્યારે દરેક વખતે કોઈ ફોન ઉપાડવાની હિંમત ન કરી. એ દિવસે ફોન રણક્યો અને હું ચોંકી ગઇ! તેની પત્ની રસોડામાં હતી, 10 વર્ષની પુત્રી શાળાએ ગઈ હતી. બાબા ફોન પર શું બોલતા હતા તે સાંભળતા હતા… હવે પ્રશ્ન એ હતો કે કેવી રીતે, કોને અને શું કહેવું. પણ થોડી જ ક્ષણોમાં મારા આંસુ ફૂટી ગયા અને હું ગાયની જેમ રડવા લાગ્યો. થોડી જ વારમાં ટીવી પર નામની જાહેરાત પણ થઈ ગઈ…

મને હજુ પણ વિશ્વાસ નથી આવતો કે અમારો દીકરો અમને છોડીને ગયો… ગયા વર્ષે દિવાળી આવી.. ત્યારથી તેને રજાઓ મળી નથી. અમારા ઘરમાં ગણપતિ છે એટલે કહેવાયું કે ગણપતિએ રજા લીધી છે. હું ખૂબ જ ખુશ હતી, તેના મનપસંદ લાડુ પહેલેથી જ તૈયાર હતા, પરંતુ, સમાચાર સાંભળ્યા અને એક જ ક્ષણમાં તે બન્યું નહીં.

હું  દિલગીર છું… પરંતુ તે તેની પત્ની, પુત્રી અને પિતા  ખૂબ જ ચિંતિત હતા ફોન આવે તો તે ત્રણેયને ઘણા વચનો આપતો, આ કર, તે કર… ગણપતિના 20 દિવસના વેકેશનમાં પણ તેણે ઘણા પ્લાન બનાવ્યા હતા પણ હવે તમામ પ્લાન…

પત્નીએ જીવનભરના સાથીનો ખભા ગુમાવ્યો, દીકરીએ માથે પિતાની છત્રછાયા ગુમાવી અને અમે બંનેએ અમારો સહારો ગુમાવ્યો. છતાં હું બહુ મક્કમ છું; કારણ કે હું એક બહાદુર જવાનની માતા છું! એક જવાનની માતા તરીકે મને લાગે છે કે મારા દીકરાએ દેશ માટે સર્વસ્વ બલિદાન આપ્યું. તેઓ તેમના અંતિમ શ્વાસ સુધી દેશ માટે લડ્યા. તમારે મારા પુત્રના બલિદાનનું પણ સન્માન કરવું જોઈએ. ધર્મ, જાતિ અને જાતિના આધારે હુલ્લડો ન થાય તેનું ધ્યાન રાખવું. એકબીજા સાથે વાદવિવાદ ન કરો.

ઘણી વખત મારા પુત્રએ તેના પરિવાર સાથે દશેરા, દિવાળી, હોળીની ઉજવણી નથી કરી જેથી તમે તહેવારો આનંદથી ઉજવો. તેણે કેટલાય મહિનાઓ સુધી તેના માતા-પિતા, પત્ની અને પુત્રીનો ચહેરો જોયો ન હતો જેથી તમે સુરક્ષિત રહે. દીકરી થયા પછી જ્યારે તે પહેલીવાર ઘરે આવ્યો ત્યારે તેને ચિંતા હતી કે છોકરી તેને પપ્પા કહેશે કે નહીં. તેઓ શહીદ થયા તે એક મોટું બલિદાન છે પરંતુ તેમણે પોતાના સૈન્ય જીવનમાં અનેક વખત નાના-મોટા બલિદાન આપ્યા છે.

માત્ર એક સૈનિક જ નહીં પરંતુ તેનો આખો પરિવાર દેશ માટે લડે છે. જવાનના પરિવારના દરેક સભ્યને દેશ માટે ગર્વ છે. દેશ પ્રત્યે ફરજની ભાવના છે અને તેથી અમને તેના પર ખૂબ ગર્વ છે.

આ માતા લડતી હતી અને લડતી રહેશે. માત્ર એક જ વિનંતિ… મારા શહીદ પુત્રના આત્માને શાંતિ મળે તો જ અને દરેક વ્યક્તિ ધર્મ, જાતિ, પ્રદેશ, ભાષાને ધ્યાનમાં લીધા વિના ભારતીય તરીકે જીવે! આવા બલિદાન ઘણાએ આપ્યા છે, તેની કદર કરીએ!